Pythian Odes 3.109–115

δαίμονʼ ἀσκήσω κατʼ ἐμὰν θεραπεύων μαχανάν. εἰ δέ μοι πλοῦτον θεὸς ἁβρὸν ὀρέξαι, ἐλπίδʼ ἔχω κλέος εὑρέσθαι κεν ὑψηλὸν πρόσω. Νέστορα καὶ Λύκιον Σαρπηδόνʼ, ἀνθρώπων φάτις, ἐξ ἐπέων κελαδεννῶν, τέκτονες οἷα σοφοὶ ἅρμοσαν, γιγνώσκομεν. ἁ δʼ ἀρετὰ κλειναῖς ἀοιδαῖς χρονία τελέθει. παύροις δὲ πράξασθʼ εὐμαρές.