Olympian Odes 10.85–96

τὰ παρʼ εὐκλέϊ Δίρκᾳ χρόνῳ μὲν φάνεν· ἀλλʼ ὥτε παῖς ἐξ ἀλόχου πατρὶ ποθεινὸς ἵκοντι νεότατος τὸ πάλιν ἤδη, μάλα δέ οἱ θερμαίνει φιλότατι νόον· ἐπεὶ πλοῦτος ὁ λαχὼν ποιμένα ἐπακτὸν ἀλλότριον, θνᾴσκοντι στυγερώτατος· καὶ ὅταν καλὰ ἔρξαις ἀοιδᾶς ἄτερ, Ἁγησίδαμʼ, εἰς Ἀΐδα σταθμὸν ἀνὴρ ἵκηται, κενεὰ πνεύσαις ἔπορε μόχθῳ βραχύ τι τερπνόν. τὶν δʼ ἁδυεπής τε λύρα γλυκύς τʼ αὐλὸς ἀναπάσσει χάριν· τρέφοντι δʼ εὐρὺ κλέος κόραι Πιερίδες Διός.