Shield of Heracles 109–120

δίφρους ἐμπελάσαντες Ἄρηός θʼ ἡμέτερόν τε μαρνώμεσθʼ, ἐπεὶ οὔ τοι ἀτάρβητον Διὸς υἱὸν οὐδʼ Ἰφικλεΐδην δειδίξεται, ἀλλά μιν οἴω φεύξεσθαι δύο παῖδας ἀμύμονος Ἀλκεΐδαο, οἳ δή σφι σχεδόν εἰσι, λιλαιόμενοι πολέμοιο φυλόπιδα στῆσαι, τά σφιν πολὺ φίλτερα θοίνης. ὣς φάτο· μείδησεν δὲ βίη Ἡρακληείη θυμῷ γηθήσας· μάλα γάρ νύ οἱ ἄρμενα εἶπεν· καί μιν ἀμειβόμενος ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· ἥρως ὦ Ἰόλαε, διοτρεφές, οὐκέτι τηλοῦ ὑσμίνη τρηχεῖα· σὺ δʼ ὡς πάρος ἦσθα δαΐφρων, ὣς καὶ νῦν μέγαν ἵππον Ἀρίονα κυανοχαίτην