Hymn to Aphrodite 85–96

εἶδός τε μέγεθός τε καὶ εἵματα σιγαλόεντα. πέπλόν μὲν γὰρ ἕεστο φαεινότερον πυρὸς αὐγῆς, εἶχε δʼ ἐπιγναμπτὰς ἕλικας κάλυκάς τε φαεινάς· ὅρμοι δʼ ἀμφʼ ἁπαλῇ δειρῇ περικαλλέες ἦσαν. καλόν, χρύσειον, παμποίκιλον· ὡς δὲ σελήνη στήθεσιν ἀμφʼ ἁπαλοῖσιν ἐλάμπετο, θαῦμα ἰδέσθαι· Ἀγχίσην δʼ ἔρος εἷλεν, ἔπος δέ μιν ἀντίον ηὔδα· χαῖρε, ἄνασσʼ, ἥ τις μακάρων τάδε δώμαθʼ ἱκάνεις, Ἄρτεμις ἢ Λητὼ ἠὲ χρυσέη Ἀφροδίτη ἢ Θέμις ἠυγενὴς ἠὲ γλαυκῶπις Ἀθήνη, ἤ πού τις Χαρίτων δεῦρʼ ἤλυθες, αἵτε θεοῖσι πᾶσιν ἑταιρίζουσι καὶ ἀθάνατοι καλέονται,