Hymn to Aphrodite 133–144

ἀδμήτην μʼ ἀγαγὼν καὶ ἀπειρήτην φιλότητος πατρί τε σῷ δεῖξον καὶ μητέρι κέδνʼ εἰδυίῃ σοῖς τε κασιγνήτοις, οἵ τοι ὁμόθεν γεγάασιν. οὔ σφιν ἀεικελίη νυὸς ἔσσομαι, ἀλλʼ εἰκυῖα. πέμψαι δʼ ἄγγελον ὦκα μετὰ Φρύγας αἰολοπώλους εἰπεῖν πατρί τʼ ἐμῷ καὶ μητέρι κηδομένῃ περ· οἳ δέ κε τοι χρυσόν τε ἅλις ἐσθῆτά θʼ ὑφαντὴν πέμψουσιν· σὺ δὲ πολλὰ καὶ ἀγλαὰ δέχθαι ἄποινα. ταῦτα δὲ ποιήσας δαίνυ γάμον ἱμερόεντα, τίμιον ἀνθρώποισι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν. ὣς εἰποῦσα θεὰ γλυκὺν ἵμερον ἔμβαλε θυμῷ. Ἀγχίσην δʼ ἔρος εἷλεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·