Hymn to Hermes 361–372

αὐγὰς ὠμόργαζε δολοφροσύνην ἀλεγύνων. αὐτὸς δʼ αὐτίκα μῦθον ἀπηλεγέως ἀγόρευεν· οὐκ ἴδον, οὐ πυθόμην, οὐκ ἄλλου μῦθον ἄκουσα οὐδέ κε μηνύσαιμʼ, οὐδʼ ἄν μήνυτρον ἀροίμην. Ἠ τοι ἄρʼ ὣς εἰπὼν κατʼ ἄρʼ ἕζετο Φοῖβος Ἀπόλλων· Ερμῆς δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἀμειβόμενος ἔπος ηὔδα, δείξατο δʼ ἐς Κρονίωνα, θεῶν σημάντορα πάντων· ζεῦ πάτερ, ἦ τοι ἐγώ σοι ἀληθείην καταλέξω· νημερτής τε γάρ εἰμι καὶ οὐκ οἶδα ψεύδεσθαι. ἦλθεν ἐς ἡμετέρου διζήμενος εἰλίποδας βοῦς σήμερον ἠελίοιο νέον ἐπιτελλομένοιο· οὐδὲ θεῶν μακάρων ἄγε μάρτυρας οὐδὲ κατόπτας,