Hymn to Apollo 529–540

οὔτε τρυγηφόρος ἥδε γʼ ἐπήρατος οὔτʼ εὐλείμων, ὥστʼ ἀπό τʼ εὖ ζώειν καὶ ἅμʼ ἀνθρώποισιν ὀπάζειν. τοὺς δʼ ἐπιμειδήσας προσέφη Διὸς υἱὸς Ἀπόλλων· νήπιοι ἄνθρωποι, δυστλήμονες, οἳ μελεδῶνας βούλεσθʼ ἀργαλέους τε πόνους καὶ στείνεα θυμῷ· ῥηίδιον ἔπος ὔμμʼ ἐρέω καὶ ἐπὶ φρεσὶ θήσω, δεξιτερῇ μάλʼ ἕκαστος ἔχων ἐν χειρὶ μάχαιραν, σφάζειν αἰεὶ μῆλα· τὰ δʼ ἄφθονα πάντα παρέσται, ὅσσα τʼ ἐμοί κʼ ἀγάγωσι περικλυτὰ φῦλʼ ἀνθρώπων· νηὸν δὲ προφύλαχθε, δέδεχθε δὲ φῦλʼ ἀνθρώπων ἐνθάδʼ ἀγειρομένων καὶ ἐμὴν ἰθύν τε μάλιστα. ἠέ τι τηΰσιον ἔπος ἔσσεται ἠέ τι ἔργον