Hymn to Apollo 325–336

ἦα ῥʼ ἐν ἀθανάτοισιν, οἳ οὐρανὸν εὐρὺν ἔχουσι. καὶ νῦν μέντοι ἐγὼ τεχνήσομαι, ὥς κε γένηται παῖς ἐμός, ὅς κε θεοῖσι μεταπρέποι ἀθανάτοισιν, οὔτε σὸν αἰσχύνασʼ ἱερὸν λέχος οὔτʼ ἐμὸν αὐτῆς. οὐδέ τοι εἰς εὐνὴν πωλήσομαι, ἀλλʼ ἀπὸ σεῖο τηλόθʼ ἐοῦσα θεοῖσι μετέσσομαι ἀθανάτοισιν. ὣς εἰποῦσʼ ἀπὸ νόσφι θεῶν κίε χωομένη κῆρ. αὐτίκʼ ἔπειτʼ ἠρᾶτο βοῶπις πότνια Ἥρη, χειρὶ καταπρηνεῖ δʼ ἔλασε χθόνα καὶ φάτο μῦθον· κέκλυτε νῦν μευ, Γαῖα καὶ Οὐρανὸς εὐρὺς ὕπερθεν Τιτῆνές τε θεοί, τοὶ ὑπὸ χθονὶ ναιετάοντες Τάρταρον ἀμφὶ μέγαν, τῶν ἒξ ἄνδρες τε θεοί τε·