Hymn to Apollo 13–24

οὕνεκα τοξοφόρον καὶ καρτερὸν υἱὸν ἔτικτε. χαῖρε, μάκαιρʼ ὦ Λητοῖ, ἐπεὶ τέκες ἀγλαὰ τέκνα, Ἀπόλλωνά τʼ ἄνακτα καὶ Ἄρτεμιν ἰοχέαιραν, τὴν μὲν ἐν Ὀρτυγίῃ, τὸν δὲ κραναῇ ἐνὶ Δήλῳ, κεκλιμένη πρὸς μακρὸν ὄρος καὶ Κύνθιον ὄχθον, ἀγχοτάτω φοίνικος, ἐπʼ Ἰνωποῖο ῥεέθροις. πῶς τʼ ἄρ σʼ ὑμνήσω πάντως εὔυμνον ἐόντα; πάντη γάρ τοι, Φοῖβε, νόμοι βεβλήατʼ ἀοιδῆς, ἠμὲν ἀνʼ ἤπειρον πορτιτρόφον ἠδʼ ἀνὰ νήσους· πᾶσαι δὲ σκοπιαί τοι ἅδον καὶ πρώονες ἄκροι ὑψηλῶν ὀρέων ποταμοί θʼ ἅλαδε προρέοντες ἀκταί τʼ εἰς ἅλα κεκλιμέναι λιμένες τε θαλάσσης.