The Odyssey 19.42–46
that I may stir yet more the minds of the maids and of thy mother; and she with weeping shall ask me of each thing separately.”
σίγα καὶ κατὰ σὸν νόον ἴσχανε μηδʼ ἐρέεινε·
αὕτη τοι δίκη ἐστὶ θεῶν, οἳ Ὄλυμπον ἔχουσιν.
ἀλλὰ σὺ μὲν κατάλεξαι, ἐγὼ δʼ ὑπολείψομαι αὐτοῦ,
ὄφρα κʼ ἔτι δμῳὰς καὶ μητέρα σὴν ἐρεθίζω·
ἡ δέ μʼ ὀδυρομένη εἰρήσεται ἀμφὶς ἕκαστα.