The Odyssey 18.1–9
Now there came up a public beggar who was wont to beg through the town of Ithaca, and was known for his greedy belly, eating and drinking without end. No strength had he nor might, but in bulk was big indeed to look upon. Arnaeus was his name, for this name his honored mother had given him at his birth; but Irus all the young men called him, because he used to run on errands1 when anyone bade him. He came now, and was for driving Odysseus from his own house; and he began to revile him, and spoke winged words:
ἦλθε δʼ ἐπὶ πτωχὸς πανδήμιος, ὃς κατὰ ἄστυ
πτωχεύεσκʼ Ἰθάκης, μετὰ δʼ ἔπρεπε γαστέρι μάργῃ
ἀζηχὲς φαγέμεν καὶ πιέμεν· οὐδέ οἱ ἦν ἲς
οὐδὲ βίη, εἶδος δὲ μάλα μέγας ἦν ὁράασθαι.
Ἀρναῖος δʼ ὄνομʼ ἔσκε· τὸ γὰρ θέτο πότνια μήτηρ
ἐκ γενετῆς· Ἶρον δὲ νέοι κίκλησκον ἅπαντες,
οὕνεκʼ ἀπαγγέλλεσκε κιών, ὅτε πού τις ἀνώγοι·
ὅς ῥʼ ἐλθὼν Ὀδυσῆα διώκετο οἷο δόμοιο,
καί μιν νεικείων ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·